My również nie jesteśmy cudotwórcami- nam i lekarzom weterynarii nie zawsze
udaje się ocalić śmiertelnie chorego kociaka czy zabiedzonego lub rannego psa.
Wielu z naszych podopiecznych to starsze i schorowane istoty, którym dzięki staraniom lekarzy weterynarii i naszej troskliwej opiece przedłużamy życie, operując nowotwory, lecząc na przewlekłe choroby itp.

Kiedy wiedza weterynaryjna nie daje już nadziei na Ich uratowanie - pozwalamy Im przejść po Tęczowym Moście do krainy pozbawionej chłodu, głodu, strachu i cierpienia.
Śmierć każdego z nich przepełnia nasze serca goryczą z powodu niemocy, a także gniewem, bo często winien temu jest człowiek.

Zawsze jesteśmy obecni przy odejściu każdego z naszych podopiecznych (choć to bardzo boli) - przecież Oni mają tylko nas, a po każdym mniejszym bracie musi zapłakać choć jeden człowiek.
I my po nich płaczemy...