Aby poszukać psa kliknij  psy do adopcji

Mini Sklepik Fundacji

biżuteria, obrazki, kubki i drobne gadżety w cenie od 5 zł do 60 złZapraszamy do mini sklepiku Fundacji Canis, który powstał w styczniu 2015 r. w Lecznicy Weterynaryjnej Felis w Warszawie, ul. Osowska 84B (Dzielnica Grochów).

Lecznica jest czynna od poniedziałku do piątku w godz. 8.30-20.30, sobota 9.00-15.00, niedziela 9.00-13.00

więcej >>>

Kalendarz Fundacji na 2018 r.

kalendarzCanis2018Już można zamawiać kalendarz na 2018!!! :) JUŻ JEST :)

Gorąco zachęcamy do zakupu kalendarza na rok 2018, wydanego przez Fundację Opieki nad Zwierzętami Canis. Cały dochód ze sprzedaży kalendarza Fundacja przeznaczy na pomoc bezdomnym zwierzętom.

Koszt 1-go kalendarza - 25 zł + koszt przesyłki. Zamówienia   e-mailem: canis.org@gmail.com lub przez sklepik internetowy Fundacji http://sklep.canis.org.pl/

Kalendarz ma format 20 na 30 cm, ilustracje zwierzaków, podopiecznych Fundacji, bardzo praktyczne kalendarium, z miejscem na zapiski oraz spisem imienin.

Facebook

Zapraszamy na nasz profil na Facebooku facebook

ziemia

darowizny dla Fundacji Canis prosimy kierować na rachunek bankowy:

96102010260000160201022938

Bardzo dziękujemy za każdą wpłatę

Psu można a nawet trzeba czyścić zęby

Podziel się

Koty to zwierzęta z nawykami, toteż przeniesienie w nowe otoczenie jest dla nich bardzo stresujące - dotyczy to zwłaszcza osobników dorosłych, choć i dla kociąt przenosiny mogą okazać się silnym przeżyciem. Dla młodego kota wszystko jest nowe, a przeprowadzka stanowi jeszcze jedną nowość, dlatego kocięta adaptują się dość szybko. Podobnie może reagować dorosły kot, który z pełnym zaufaniem często obchodzi mieszkanie dokoła, jakby je znał od dawna. Najczęściej jednak obserwujemy inną reakcję: zszokowane zmianą miejsca zwierzę chowa się pod łóżkiem lub za szafą. Toteż i dla kota, i dla ciebie lepiej będzie, jeśli przeprowadzkę zaplanujesz i przygotujesz się do niej zawczasu.

Bądź gotowy

Przede wszystkim upewnij się, że jesteś w stanie zaspokoić wszystkie podstawowe potrzeby kota. Po pierwsze, zlokalizuj lekarza weterynarii, który przebada ulubieńca wkrótce po przeprowadzce. Znajdź czas, by wcześniej pobuszować w okolicznym sklepie zoologicznym i nabyć pokarm oraz niezbędne wyposażenie. Prawdopodobnie zaskoczy cię różnorodność oferowanych kocich karm, przeznaczonych dla zwierząt w różnym wieku; są one ponadto zróżnicowane pod względem jakości i ceny. Byłoby idealnie, gdyby kot mógł żywić się w ten sam sposób, jak w poprzednim miejscu pobytu. Jeśli jednak zwierzę było kiepsko karmione, warto stopniowo wzbogacić jadłospis. Radą w tej kwestii może służyć weterynarz. Zawsze jednak nowy pokarm wprowadza się początkowo w niewielkiej ilości.

Miska dla kota może być wykonana z plastiku, metalu, ceramiki lub ze szkła. Naczynie plastikowe łatwo ulega zarysowaniu, a tym samym tworzą się miejsca podatne na inwazję bakterii. Na wodę niezbędne jest drugie naczynie, także raczej nie plastikowe. Miskę należy myć po każdym posiłku, a świeża woda powinna być dostępna w każdej chwili. Nie musisz kupować fantazyjnych naczyń dla ulubieńców, dostępnych w sklepach zoologicznych. Lepiej zaoszczędzić czas i kupić np. na wyprzedaży wybrakowaną, lecz nie uszkodzoną miskę porcelanową. Niektóre koty preferują naczynia płytkie, a nawet półmiski, ponieważ wówczas nie muszą ocierać wrażliwymi wibrysami o ścianki naczynia.

Zastanów się też, w którym miejscu umieścić kuwetę, będzie to bowiem miało wpływ na jej wielkość i kształt. Na rynku dostępne są liczne warianty takiego pojemnika, ale nic nie stoi na przeszkodzie, by był on odkryty. Jeśli przeszkadza ci rozwlekanie po mieszkaniu żwirku przez zapalczywego kopacza, i tym samym nieprzyjemnego zapachu w mieszkaniu, być może kuweta powinna mieć daszek, choć stwarza to pewne komplikacje zdrowotne. Mimo wszystko z kuwety zawsze może wysypać się nieco żwirku, chyba że zastosujemy specjalne wyściółki. Wybór materiału na żwirek może jeszcze bardziej zdezorientować potencjalnego nabywcę. Najlepiej kupić po niewielkim opakowaniu każdego typu i zbadać preferencje kota. Plastikowa wkładka zapewnia łatwiejsze utrzymanie czystości, chociaż niektóre koty dosłownie drą ją na strzępy pazurami w czasie swojego normalnego zachowania przy wypróżnianiu. Uzupełnienie wyposażenia stanowi solidna łopatka.


Kryta kuweta, do której kot może wejść.
Daje kotu poczucie bezpieczeństwa i zapobiega rozsypywaniu żwirku.

Istnieją eleganckie kuwety, zaprojektowane tak, by wyglądały jak fragmenty umeblowania.
Ten model gwarantuje prywatność, a ponadto kiedy kot wskakuje na górny poziom z zamiarem wyjścia, przylepione do łap grudki spadają spowrotem do kuwety.
Nie ma obaw, że żwirek rozniesie się po całym domu.

Innym niezbędnym elementem w domu jest stanowisko do ścierania pazurów. Mając to przygotowane, powinieneś zachęcić zwierzę do używania drapaka od razu po przybyciu do domu. Jeśli poczekasz, aż kot zacznie głęboko rysować meble, wtedy naprowadzenie go na właściwy obiekt będzie kosztowało sporo czasu i zachodu.

Klatkę do transportowania kota możesz pożyczyć od kogoś, ale lepiej zainwestować w jej zakup. Okaże się niezbędna, gdy wypadnie wizyta u weterynarza, a także - wysłana kocykiem może służyć za legowisko. Jeśli kot nawyknie do spania w klatce, lepiej zniesie przenosiny w inne miejsce. Sklepy zoologiczne są obficie zaopatrzone w różnego typu kocie akcesoria.

Zachowaj jednak umiar i rozsądek. Niekoniecznie musisz kupować kotu wiklinowe łóżeczko z haftowaną poduszką. Równie dobrze będzie mu służyć kartonowe pudełko lub plastikowa skrzynka wysłana łatwym do prania ręcznikiem. Także jeśli chodzi o kocie zabawki, ogranicz się początkowo do jednej-dwóch, póki nie poznasz upodobań swojego pupila.

Strategia adaptacyjna

By ułatwić kotu adaptację w nowym domu, jeden z pokojów poświęć na ustronny zakątek, gdzie pupil zamieszka przez pierwszych kilka dni. Takie czasowe odosobnienie jest potrzebne dla kociaka lub kota bojaźliwego, który początkowo będzie musiał przystosować się jedynie do małego obszaru. W izolatce powinny znaleźć się wszystkie niezbędne przedmioty: wygodne legowisko, miski na jedzenie i wodę, kuweta, drapak do ścierania pazurów, kilka zabawek. Ze zrozumiałych względów (kot nie lubi jeść obok miejsca wypróżnienia) pojemnik na odchody postaw w pewnej odległości od misek. W przypadku młodego kota odległość ta winna wynosić co najmniej dwa metry, natomiast dla kociąt w wieku mniej więcej czternastu tygodni 60-90 centymetrów. Gdy dystans będzie zbyt duży kociak może zapomnieć o istnieniu ubikacji albo nie zdąży do niej dobiec. Jeśli nie stać cię na stworzenie izolatki, przynajmniej odseparuj kota od potencjalnie niebezpiecznych miejsc, w których mógłby się schować, takich jak piwnica. Upewnij się, czy w twoim domu kot będzie bezpieczny.

O ile to możliwe, niech kuweta znajduje się stale w jednym, określonym pomieszczeniu. Jeśli zachodzi potrzeba, by ją przesunąć czyń to stopniowo, za każdym razem o 1-2 metry. Idealne miejsce dla kociej wygódki powinno być spokojne, niedostępne dla dzieci i psa. Takim miejscem niekoniecznie jest pralnia, wiele kotów czuje bowiem obawę przed dźwiękiem, który wydaje wirująca pralka. Kiedy kot zaczyna swobodnie poruszać się po domu, powinien zawsze mieć dostęp do swojej ubikacji. Możesz zostawiać drzwi do tego pomieszczenia uchylone lub wyciąć w nich kocie drzwiczki.

Nowy przybysz

Natychmiast zamknij nowo przybyłego kota w izolatce dając mu wodę, lecz nie od razu pokarm. Bez względu na wiek, zwierzę powinno natychmiast rozpoznać kuwetę - ułatwi mu to niewielka powierzchnia, na której będzie przebywał. Następnie zostaw go samego, by oswoił się z nowym otoczeniem. Po kilku godzinach nakarm go - po zaspokojeniu głodu powinien być bardziej zrelaksowany i otwarty na kontakty, zwłaszcza jeśli należy do kotów bojaźliwych, wymagających socjalizacji. Niech kontakt zainicjuje zwierzę. Wyciągnij w jego stronę rękę, dłonią do dołu, pozwól się obwąchać i otrzeć o rękę. Jeśli kot poczuje się dobrze w twojej obecności, wezwij innych domowników pojedynczo, by nie płoszyć zwierzaka. Pozostawiony sam, kociak rozpaczliwie miauczy, zwłaszcza gdy jest to pierwszy okres rozłąki z matką i rodzeństwem. W takim przypadku poświęć dużo czasu na zabawę i często bierz go na ręce, a nawet zastanów się, nad umożliwieniem mu spania na łóżku lub obok niego. Jeśli jesteś poza domem, zapewnij kotu interesujące zabawki. Nawet kartonowe pudełka dostarczą przyjemności, gdy można się będzie w nich chować. Pozostaw włączone cicho radio nastrojone na mówioną stację. Wkrótce kot zainteresuje się tym, co jest po drugiej stronie drzwi. Kiedy już prawidłowo je, nie chowa się i regularnie korzysta z toalety wypuść go z separatki, by zapoznał się z pozostałą częścią domu. Jeśli w domu są małe dzieci, które nie rozumieją specyficznych potrzeb kota, najlepiej w tym czasie położyć je spać albo umożliwić pobyt poza domem. Pewny siebie kot nie będzie miał zahamowań przed zwiedzaniem kolejnych pomieszczeń, ale większość osobników w czasie eksploracji przyjmuje dziwną, nieco skuloną postawę ciała. Zwierzę obwąchuje wszystkie obiekty i często się chowa. Gdy stwierdzi, że nie ma niebezpieczeństw odpręża się. Moment ten następuje po jakimś czasie, bądź cierpliwy. Wymaga tego adaptacja do nowej sytuacji i do ludzkiej rodziny. Poczucie bezpieczeństwa daje kotu stały rozkład dnia, toteż niech wszystkie zabiegi, zabawa i podawanie pokarmu przebiegają o ustalonej porze.

(źródło: "Twój kot odkryj w nim tygrysa" seria Wild Discovery, Egmont Polska, Warszawa 2000)

Umacnianie więzi z kotem

Jedną z przyczyn, dla których kot ma opinię sympatycznego stworzenia domowego, jest okazywane przez niego zadowolenie z opieki człowieka. Jego osławiona rezerwa i niezależność wcale nie oznaczają obojętności ani postawy aspołecznej. Przeciwnie, większość kotów czerpie nie lada korzyści z wzajemnych relacji z człowiekiem i staje się od niego zależna. Poza zaspokajaniem podstawowych potrzeb: jedzenia i schronienia, kot potrzebuje czułej zażyłości z właścicielem, który również czyni zadość ludzkiej potrzebie wychowywania.

Kot przychodzi na świat i chowa się zwykle wśród gromadki rodzeństwa, pod troskliwym okiem uważnej matki. Wtula się w ciepłe kłębowisko futerek, ociera się bezustannie o mamę, braci i siostry, by wymieniać informacje zapachowe. Po bliższym poznaniu uzna cię za członka rodziny, może nawet za zastępczą matkę i obdarzy głębokim uczuciem. Nawet dorosły osobnik odprawia dziecinne rytuały: ugniata cię łapami, podobnie jak czynił to w niemowlęctwie z sutkami mamy by pobudzić wypływanie mleka, lub ukojony podrapywaniem za uchem zapada w słodki, rozkoszny sen.

Aby upewnić się, że kocięta, kiedy już otworzą oczy, bezboleśnie oswoją się z twoją obecnością, od czasu do czasu bierz je delikatnie na ręce. Ponieważ jednak bliskość matki jest im nieodzownie potrzebna, powinny zostać w gnieździe do ukończenia co najmniej ośmiu tygodni. Kociak, któremu dasz swobodę, pozwolisz mu dokonywać peregrynacji po własnym ciele i bawić się beztrosko, będzie czuł się bezpieczniej w ludzkim towarzystwie. Ciekawskie maluchy wiedzione instynktem poznawczym, z zapałem penetrują otoczenie, nabierając w ten sposób śmiałości i uczą się radzić sobie z przeciwnościami losu. Ciasne, ciemne, niedostępne ludzkim oczom zakamarki, na przykład schowek za tapczanem albo w kącie półki, stanowią bezpieczne schronienie, gdy młodociany odkrywca napotka na swej drodze nieoczekiwane kłopoty i będzie musiał rejterować. Zabierając kociaki do nowego domu, weź ze sobą skrawek posłania, na którym się chowały. Znajomy przyjazny zapach uspokoi maleństwa w obcym otoczeniu. Z czasem twój zapach będzie ochronnym substytutem matczynej woni. Często relacje z właścicielem stają się tak silne, że kot zaczyna ci matkować. Na przykład znosi ci swoje łupy: schwytanego w ogrodzie ptaka, mysz lub coś, co upolował w domu. Bywa, że kot trąca cię, bezceremonialnie usilnie namawiając, byś zrobił to, co on wyznaczył ci do roboty albo poszedł tam dokąd uznał, że powinieneś się udać. Niektóre koty traktują właścicieli jak dorosłych osobników swojego gatunku, życzliwie ocierając się o nich policzkiem, podobnie jak to czynią, spotkawszy dobrego kumpla z podwórka.

(źródło: "Twój kot odkryj w nim tygrysa" seria Wild Discovery, Egmont Polska, Warszawa 2000)

Podziel się

  • Ośrodki Adopcyjne nie są miejscami, gdzie koty mogą przebywać przez całe życie. Koty źle się czują w dużej grupie, bez indywidualnej opieki. Każdy kot chciałby mieć własny dom, dla siebie i ewentualnie jeszcze kilku innych kotów. Dom to dom. Miło, zdrowo i u siebie. Najlepszy Ośrodek jest tylko miejscem przejściowym. Koty trafiają tu z różnych powodów, ale wszystkie czekają na nowy dom.
  • Każdy Ośrodek Adopcyjny ma ograniczoną ilość miejsc, wszak mieści się w naszych mieszkaniach lub domach. Adoptując kota, zwalniamy miejsce dla następnego: porzuconego na ulicy, osieroconego przez opiekuna lub urodzonego w piwnicy bloku czy na działkach. Dla wielu kotów przyjęcie do Ośrodka jest ratunkiem przed śmiercią, złymi warunkami, brakiem opieki.
  • Koty dorosłe, zaadoptowane w Ośrodka są wysterylizowane i wykastrowane. Jeżeli bierzemy do domu kota z Ośrodka, to nie przyczyniamy się do rozmnażania i nadpopulacji kotów. Postanawiamy kochać kota, który już istnieje i bardzo nas potrzebuje. Możemy podziwiać kotkę znajomego, ale nie namawiajmy go na kocie potomstwo, myśląc "wezmę sobie ślicznego kotka". Jednego. A co z pozostałymi?
  • Osoba prowadząca Ośrodek zna swoich podopiecznych. Może doradzić, który kot będzie dla kogo najwłaściwszy. Wie, czy dany kot nadaje się dla rodziny z dziećmi, z psem, z kotem, dla osoby starszej lub kogoś przez cały dzień przebywającego poza domem. Możemy obejrzeć kilka kotów i, szczególnie w przypadku kotów dorosłych, poznać ich charaktery. Wszystkie koty brane z Ośrodków są już zaszczepione, a dorosłe wykastrowane lub wysterylizowane (jeśli nie - fundacja udostępnia talon rabatowy na ten zabieg).

  • Wszystkie koty z Ośrodka znajdują się pod troskliwą opieką weterynarzy, mają założone książeczki zdrowia, gdzie wpisuje się daty odrobaczenia, szczepień ochronnych, ewentualnego leczenia i zabiegów sterylizacji.
  • Ośrodek wcale nie jest miejscem przygnębiającym. Panuje w nim rodzinna atmosfera. Każdy kot jest członkiem rodziny zastępczej. Razem z kotem powędruje do naszego domu uczucie, którym kot był obdarzany przez osobę prowadzącą azyl. To będzie miłe przeżycie. Prawdziwa adopcja.

Podziel się

koty

Jedno przysłowie powiada, że kot żyje dziewięć razy - inne, że ciekawość zabiła kota. Ciekawość otoczenia jest utrwaloną w ciągu ewolucji cechą, która sprawdziła się u dzikich przodków kota zamieszkujących dżunglę. Tam znajomość środowiska była niezbędna do przetrwania, jednak ciekawość nie zanika na terenie domu, gdzie czyhają na nieświadomego kota rozliczne niebezpieczeństwa. Dom może stwarzać ryzyko licznych niebezpiecznych sytuacji. Aby je zmniejszyć, spójrz na otoczenie oczami kota i usuń albo zneutralizuj przedmioty, które mogą rozbudzić ciekawość zwierzęcia, a są dla niego potencjalnie niebezpieczne. W istocie wymaga to działań bardzo podobnych do zabezpieczania małego dziecka, które zaczyna energicznie poruszać się po domu.

Koty, podobnie jak dzieci, próbują brać do pyszczka i jeść dosłownie wszystko, a bawią się czymkolwiek, co daje się poruszać. Motek wełny, sznurek, nić stomatologiczna, gumka, ściągacz, a zwłaszcza igła z nitką - to przedmioty, które po połknięciu powodują poważne, często fatalne w skutkach urazy. Również gryzienie kabla elektrycznego może mieć przykre konsekwencje, podobnie jak zrzucenie na podłogę naczyń kuchennych, często rozgrzanych. Z kolei sznurki od zasłon, żaluzji i lamp stwarzają niebezpieczeństwo zapętlenia się i uduszenia zwierzęcia. Wszelkiego rodzaju sznury i kable nie powinny zwisać luźno i bezładnie, lecz pozostawać możliwie poza zasięgiem kota.
Należy przyjąć zasadę, że deska klozetowa ma być zawsze opuszczona. Małe kocięta albo starsze lecz niezbyt sprawne ruchowo osobniki, mogą bowiem wpaść do środka i utopić się.
Przed wyjściem z domu należy zabezpieczyć okna i drzwi, dotyczy to oczywiście kotów, które przebywają tylko w domu.
Pojemnik na śmieci - źródło niebezpiecznych odpadków, takich jak kości i puszki o ostrych krawędziach - powinien być szczelnie zamykany na zatrzask. Jeśli kot rozpracuje otwieranie drzwiczek (zdarza się), zastosuj zamknięcia, które zabezpieczą wnętrze szaf, szafek i kredensów.
Należy bardzo dokładnie usuwać wszelkie plamy pochodzące z samochodu w garażu i na podjeździe. Benzyna, olej i płyn hamulcowy są toksyczne, a słodkawy zapach substancji zabezpieczającej przed zamarzaniem niestety wabi koty, i to z przykrym skutkiem.

Kot ma tendencję do badania wszystkiego, z czym się styka, i może przecisnąć się nawet przez dość wąską szczelinę. Należy sprawdzić przed użyciem wszelkiego typu rozkładane łóżka - wersalki, sofy, tapczany itd. Torebki plastikowe mogą być dla kotów tak samo niebezpieczne jak dla dzieci. Nie zapomnij o samochodzie. Gdy jest zimno, koty mają zwyczaj wczołgiwać się pod maskę silnika. Nabierz nawyku uderzenia w maskę zanim uruchomisz silnik, by spłoszyć ewentualnego pasażera na gapę.

Trujące rośliny

ilustracja Koty domowe mają w zwyczaju żuć liście zielonych roślin, co służy lepszemu trawieniu. Podobnie zachowują się ich dzicy krewni. Jednak niektóre rośliny doniczkowe, na przykład dieffenbachia lub aloes, jak również płyny używane do spryskiwania roślin, zawierają toksyny i inne szkodliwe substancje (niebezpieczne rośliny).
Kontakt z nimi może doprowadzić nawet do interwencji pogotowia weterynaryjnego. Ale istnieją sprawdzone metody by uchronić i cenne rośliny i jeszcze cenniejsze zdrowie kota.
Po pierwsze, staraj się zaspokoić potrzeby zwierzęcia, jeśli chodzi o kontakt z roślinami. Zakup pojemnik z posianą kocią trawką albo zrób to sam. Zwykle rośliny trawiaste, pszenica czy owies, są łatwe w uprawie, a zawierają potrzebne włókna i składniki odżywcze.
Jeśli mimo wysiłków kot wciąż nawiedza rośliny doniczkowe, skrop ich liście mieszaniną wody z dodatkiem pieprzu lub imbiru, przeciśniętą przez szmatkę. Smakowita przekąska z liści - pokarm niskotłuszczowy o dużej zawartości włókna - przyciąga większość kotów.

Jeśli chcesz uchronić rośliny przed futrzanym szkodnikiem, posyp je odrobiną ostrego pieprzu, spryskaj nieprzyjemnym dla kota zapachem, albo powieś doniczki wysoko pod sufitem. Jeśli zaś nie masz nic przeciwko przypadkowym śladom po zębach na liściach lub wolisz nie zawieszać doniczek, uczyń swój ogród bezpiecznym dla kota terenem. Aby twój pupil mógł zaspokoić nienasycony apetyt, obsadź ogród nietrującymi roślinami, które przetrwają łakome podchrupywanie łasucha. Zwykła trawa, kiełkująca pszenica, albo owies znakomicie nadają się na smaczną przekąskę. Zawarty w nich błonnik ułatwia trawienie i uzupełnia składniki odżywcze. Wymienione tu rośliny nie stanowią dla kota niebezpieczeństwa.

Załóż kotu ogródek

Kotu najlepiej jest posiać szybko rosnące gatunki traw: zwykłą trawę, trawy zbożowe (pszenicę lub owies), kostrzewę. Wybierz w tym celu płytki pojemnik, by pupil miał do niego łatwy dostęp. Napełnij naczynie wysterylizowaną ziemią doniczkową, zostawiając w pobliżu krawędzi nieco miejsca na podlewanie. Do nawilżonej ziemi wysiej nasiona. Trawa najlepiej rośnie w nasłonecznionym miejscu. Nie zapomnij jej często podlewać, żeby nie przesuszyć ziemi. Postaw naczynie w miejscu niedostępnym dla kota, póki roślina nie rozkrzewi się na dobre. Z młodziutkich i wątłych pędów kot nie ma żadnego pożytku. Jeśli nieustępliwy łakomczuch zręcznie dobiera się do ogródka, kup miniaturową szklarnię, by ochronić przed nim kiełkujące pędy. Wkrótce ulubieniec będzie mógł nacieszyć się do woli zielonym przysmakiem. Jeśli pozwalasz kotu buszować po trawnikach w przydomowym ogrodzie dopilnuj, by trawnik nie był pryskany toksycznymi chemikaliami.

Rośliny bezpieczne

  • achillea
  • alyssum
  • aster
  • bazylia
  • begonia
  • bratek
  • budlejnik
  • cynia
  • dalia
  • estragon
  • fasolka
  • fiołek
  • fiołek afrykański
  • floks
  • goździk
  • groszek (nie pachnący)
  • gwiazdnik
  • hizop
  • imbir lekarski
  • kalendula
  • kocanka (nieśmiertelnik)
  • kocimiętka
  • kolendra
  • koper
  • kosmos
  • lawenda
  • lubczyk ogrodowy
  • lwia paszcza
  • malwa
  • melisa
  • mięta i mięta pieprzowa
  • nagietek lekarski
  • nasturcja
  • niecierpek
  • oregano
  • orlik
  • owsik pastewny
  • petunia
  • pieprzyca
  • pietruszka
  • piołun
  • pokrzywa
  • prawoślaz
  • pszenica
  • rozmaryn
  • róża
  • rudcekia
  • rumianek
  • rzeżucha
  • sałata
  • słonecznik
  • storczyk
  • szałwia
  • szczypiorek
  • szpinak
  • tomiłek
  • trojeść
  • trybula
  • tymianek

(źródło: "Twój kot odkryj w nim tygrysa" seria Wild Discovery, Egmont Polska, Warszawa 2000)

Podziel się

Dlaczego dorosły kot lepiej nadaje się do adopcji niż mały kociak

  • Dorosły kot może być młodszy niż Ci się wydaje.
  • W domowych warunkach kot żyje od 13 do 20 lat.
  • Kot dwuletni jest odpowiednikiem osoby koło dwudziestki.
  • Sześć lat u kota to trzydzieści parę lat u człowieka.
  • Dopiero mając osiem lat kot odpowiada osobie w "średnim wieku".



Dorosły kot
Kociak

Umie już korzystać z kuwety i słupka do drapania. Zazwyczaj nie wymaga dalszego treningu. Nie niszczy mebli.

Nauczenie go korzystania z kuwety i drapania tylko przeznaczonych do tego przedmiotów może kosztować Cię dużo pracy i cierpliwości. Nastaw się też na straty i zniszczenia.

Może być sam w domu, kiedy Ty jesteś w pracy. Ze względu na selekcje, przebyte szczepienia i peł ny rozwój systemu odpornościowego, jest na ogół zdrowy.

Wymaga troskliwej opieki i dozoru przez całą dobę. Podobnie jak małe dziecko, jest narażony na różne choroby i infekcje.

Przeważnie jest już wysterylizowany. Tak że oszczędzasz sobie zmartwienia i wydatków.

W większości przypadków nie jest jeszcze wysterylizowany. Musisz pamiętać o dokonaniu tego zabiegu w odpowiednim terminie. Poniesiesz też pewne koszty.

Ma w pełni ukształtowaną osobowość. Jego charakter nie będzie już ulegał zmianom. Na przykład jeśli kot jest spokojny i lubi inne zwierzęta, to takim pozostanie.

Ma niewiadomą osobowość - przygotuj się na niespodzianki. U kotów charakter kształtuje się podczas pierwszych ośmiu tygodni życia, ale objawia się w pełni dopiero, gdy kot osiągnie dojrzałość. Wbrew powszechnemu przekonaniu, opiekun nie jest już w stanie wpłynąć na charakter kociaka.

Nie zmienia wyglądu przez resztę życia.

Zmienia wygląd w miarę dorastania. Nie będzie zawsze puszystą kuleczką!

Docenia to, że został obdarzony miłością i adoptowany. Odwzajemnia uczucie swego nowego opiekuna.

Nie zdaje sobie sprawy z tego, że ma wyjątkowe szczęście. Traktuje opiekuna głównie jako źródło pożywienia.

Podziel się

Więcej artykułów…

Aktualności

Podziękowanie dla darczyńców 1% za 2016 rok

Podziękowanie dla Darczyńców i Ofiarodawców na rzecz Fundacji Opieki nad Zwierzętami Canis. 

W imieniu Zarządu i Rady Fundacji Canis oraz wszystkich wolontariuszy Fundacji, pragniemy bardzo serdecznie podziękować, każdemu z naszych Darczyńców oraz Ofiarodawców, którzy zdecydowali się przekazać na realizację naszych statutowych celów - 1% ze swojego podatku za rok 2016.

Jest nam niezmiernie miło poinformować Państwa, że Fundacja Canis, jako Organizacja Pożytku Publicznego uzyskała od Państwa w ramach odpisu 1% za rok 2016 kwotę 54.306.27 zł.

Wszelkie wsparcie udzielane Fundacji i naszym podopiecznym jest bardzo ważne i bardzo potrzebne. Staramy się zdążyć z pomocą na czas, by ratować zagrożone życie zwierząt bezdomnych. Zależy nam na tym, by każdy podopieczny odzyskał zdrowie, sprawność i by nie cierpiały głodu.

Jesteśmy niezmiernie wdzięczni, że Darczyńcy i Przyjaciele Fundacji mają ten sam cel.

Serdecznie dziękujemy za wsparcie i życzliwość! 

Podziel się

Kiermasz Dobroczynny w Miau Cafe 9-10.12

miau cafe

Podziel się

Podziękowanie dla Szkoły Podstawowej na ul. Wrzeciono

przedszkolewrzecionom

Podziel się

Działania Fundacji w 2016

 

liczby

liczby3

Podziel się

Podziękowanie za zakupy 2016

podziekowanie3

Podziel się

Podziękowanie dla przedszkola Academy International

kiermaszGorąco dziękujemy kierownictwu i personelowi przedszkola Academy International, ul. Popiełuszki 16, 01-590 w Warszawie oraz dzieciom i ich rodzicom za zorganizowanie niezwykłej akcji pomocowej na rzecz bezdomnych zwierząt. Dzieci własnoręcznie wykonały różne piękne przedmioty ozdobne, związane ze świętami i zimą, po czy przeprowadzona została aukcja. Rodzice mogli nabyć te cudeńka płacąc w zamian karmą dla psów i kotów. To wspaniały pomysł, serdecznie gratulujemy inwencji oraz inicjatywy. Dzięki Wam i Waszym darom nasi podopieczni, bezdomne psy i koty, dostały pyszne prezenty noworoczne (63.5 kg karmy dla psów i kotów). Dziękujemy Wam wraz z nimi.

Podziel się
Więcej…

Podziękowanie dla Szkoły nr 327 w Warszawie.

DSCN5718 miniTo było wspaniałe ale też pouczające wydarzenie. Szkoła Podstawowa Specjalna nr 327 w Warszawie zaprosiła nas, abyśmy odebrali dary dla zwierzaków, które dzieci i ich rodzice zgromadzili dla fundacyjnych podopiecznych. Przy okazji miała odbyć się pogadanka na temat relacji zwierzęco - ludzkich z uczestnictwem przedstawiciela psiego gatunku. Suczka Sara, która od wielu już lat czeka na adopcję, miała tu swoje przysłowiowe pięć minut. Ponieważ kocha ludzi ponad wszystko (może na równi jedzeniem), była przeszczęśliwa, gdyż dzieci głaskały ją i przytulały, a ona wywąchiwała gdzie ukryte zostały smakołyki . Dzieci był równie szczęśliwe, mogąc się z nią bawić, a najbardziej wtedy, gdy próbowała dawać im całusy. Super było dostać dary dla naszych psów i kotów, ale widok radosnego psa w otoczeniu równie rozradowanych dzieciaków był nie do przecenienia. Mamy nadzieję, że uda się to jeszcze powtórzyć - Sara czeka i jest to drugie jej największe marzenie. Pierwsze to własny dom z kochającym człowiekiem w środku.

Podziel się
Więcej…

Podziękowanie dla firmy Grande Finale

DSCN5693 miniOtrzymaliśmy ostatnio fantastyczny prezent dla naszych zwierzaków! Firma Grande Finale ofiarowała nam torbę tlenową , którą zawsze chcieliśmy zakupić ale ciągłe inne potrzeby odsuwały jej zakup, bo na leczenie, sterylizacje, dokarmianie itd. zazwyczaj brakuje nam pieniędzy. Teraz, mając to cudowne urządzenie, będziemy mogli podłączyć je do koncentratora tlenu i wspomagać zdrowie psów i kotów w sposób bardziej efektywny. Aktualnie korzysta z niego kocurek Milki. Ma 19 lat, jest bardzo schorowany i słabiutki. Mamy wielką nadzieję ,że codziennie przebywanie w torbie tlenowej postawi go jeszcze na nogi i pozwoli nam cieszyć się obecnością tego kochanego kota. Nasza wdzięczność jest naprawdę ogromna. Dodrze jest wiedzieć, że są ludzie, którym los biednych, opuszczonych zwierząt nie jest obojętny. To bardzo podnosi na duchu i dodaje nam energii do działania.

Podziel się
Więcej…

Podziękowania dla Miau Cafe

MiauCafeW dniach 19-20 listopada tego roku, w restauracji Miau Cafe, dzięki życzliwości właścicielki odbył się kiermasz dobroczynny na rzecz zwierząt, podopiecznych Fundacji Canis. Mimo brzydkiej, deszczowej pogody frekwencja dopisała. Bardzo dziękujemy właścicielce za możliwość przeprowadzenia kiermaszu, personelowi za miłą atmosferę i wszystkim osobom za przybycie i zakupienie mydełka, kalendarza bądź innego drobiazgu a tym samym za pomoc zwierzakom. Osoby, które nie mogły przybyć na kiermasz zapraszamy do Miau Cafe gdzie w miłej atmosferze można zrelaksować się w kocim towarzystwie a przy okazji zakupić kalendarz Fundacji Canis na 2017 r. oraz mydełka. Jak na razie w gablocie są tylko cztery mydełka bo pozostałe już sprzedane ale już niedługo będzie ich więcej.

Zapraszamy!!!

Podziel się

Podziękowanie dla szkoły Nr 202

podziekowanie arkuszowa

Podziel się